Ayna, kehanet değil.

İmparatoriçe’den Azize’ye… Venüs’ten Ay’a… Yaratımdan sırra. Bu dönem dişil olanın iki farklı yüzünü aynı anda taşıyoruz. İmparatoriçe, herkesin içindeki hayatı yaratan arketiptir. Venüs’ün bereketiyle büyüten, besleyen, çoğaltan… Rahmin içinde görünmeyeni biçime dönüştüren güçtür. Ardından Azize gelir. Burada dişil enerji dışarıda yaratmayı bırakıp içeride dinlemeye başlar. Azize biraz da Meryem’dir. Sessizce taşıyan… Henüz dünyanın bilmediği şeyi içinde büyüten… Görünmeyene inanan ve sırrı rahminde saklayan kadın. Bu yüzden bu dönemin enerjisi yalnızca bir kopuş değil. Bir şeylerden ayrılırken, eski biçimler çözülürken, aynı anda yeni bir şey yaratılıyor. Belki henüz adını koyamadığımız… Belki henüz görünür olmayan… Ama içimizde çoktan yaşamaya başlamış olan bir şey. İşte bu yüzden sezgiler şimdi çok güçlü. Akıl sana eski dünyayı anlatırken, sezgilerin yeni dünyanın kapısını gösterebilir. Her yaratım önce görünmeyende başlar. Her doğumdan önce bir karanlık vardır. Her kopuşun içinde yeni bir oluşum saklıdır. Ve bazen bir kadın dünyaya bir şey getirmeden… Önce onun Meryem’i olur.

Belki de bütün bu göksel tekrarların bize anlattığı hikâyeyi Hz. Yusuf’un kıssasında bulabiliriz. Yusuf’un hikâyesi bir rüyayla başlar. Henüz dünyada karşılığı olmayan bir görüntü vardır. Sonra kuyu gelir. Karanlık, bekleyiş, ayrılık ve görünürde hiçbir şeyin olmaması. Doğuma hazırlanan bir rahim gibi. Sonra zindan gelir. Ve Yusuf’un taşıdığı bilgi, zamanı geldiğinde onu zindandan çıkarıp başka bir düzleme taşır. Rüya artık yalnızca bir rüya değildir; dünyanın düzenini değiştirecek bir bilgiye dönüşür. Bugün yaşadığımız içsel gerilim de buna benziyor. Dişil olan içeride bir şey taşıyor. Bir umut, bir fikir, henüz biçimlenmemiş bir gelecek… Fakat onu dünyaya indirebilmek için yalnızca potansiyel yetmiyor. Bir yön, bir irade, bir hareket gerekiyor. Yani eril ilkeyle dengelenmek. 4° Balık Ay Tutulması… Mesele gökyüzünde ne olduğunu görmek değil. İçimizde neyin doğduğunu fark etmek. Yusuf’un rüyası nasıl sonunda yeryüzünde bir karşılık bulduysa, bizim içimizde taşıdığımız hakikat de bir gün hayatın içine inmek ister. Belki de tutulmanın Sabian Sembolündeki kermes tam olarak bunun için vardı. İlahi olanı olağanüstü bir yerde arama. Onun hayatın içindeki tezahürünü gör. Çünkü bazen kuyu karanlık değildir. Bir şeyin doğabilmesi için rahimdir. Sıra doğumda.

“Sembollerin İzinde Bir Yolculuk” Astroloji uzmanlığını rüya analizleri ile pekiştiren ve bildiğimiz astrolojiyi çok farklı boyutlarda ele alan Astrolog ve Sembol Araştırmacısı Melek Hanım ile astrolojiyi kadim öğretiler, mitoloji ve sembolizm ışığında ele alan yaklaşımını konuştuk. Röportaj: @banu_celik_official G.Y.Y: @sedeftosun #dergi #röportaj #astroloji #sembolizm #rüyaanalizi

Tüm bu kaosun içindeki (kendi içindeki kermes) düzene bak. Ay tutulması kutsal olanı gökyüzünde değil; kendi içinde, hayatının içinde ve birbirimize dokunduğumuz o en sıradan anlarda aramayı hatırlatıyor. Encüm ile felek benim vahy ile melek benim Çek dilini vü epsem ol ben bu lisâna sığmazam Zerre benim güneş benim çâr ile penc ü şeş benim Süreti gör beyân ile çünkü beyâna sığmazam . . Yer ü gökü düzen benim geri dönüp bozan benim Cümle yazı yazan benim ben bu divana sığmazam

Senin haritanda senin mikrokozmosun var. Senin âlemin var. Kendi âleminden “Âdem”ini oku. Çünkü insan, kendi küçük âleminde bütünü taşır.

Bu dönem ne yapabilirsin?⬆️ Ardındaki hakikati görmeye çalış🌹

Dönem etkisi tam olarak böyle. Küllerinden doğmak teması hakim. Eline aldığın bu koru söndürme, harla.. ❤️‍🔥🐦‍🔥

Bu tutulma bize artık daha fazla çalışmayı değil, nasıl yaşadığımızı değiştirmeyi getiriyor. 6. ev temasını güçlü biçimde vurgularken iş, günlük düzen, beden, üretim ve hizmet anlayışımızı yeniden değerlendirmeye çağırıyor. Kendimizi kanıtlamak, vazgeçilmez olmak, sürekli üretmek ya da görünür olmak uğruna kendimizi tükettiğimiz alanları fark ediyoruz. Asıl soru “Ne kadar daha yapabilirim?” değil; “Bunu böyle yapmaya devam etmek zorunda mıyım?” Çünkü bazen yeni bir hayat kurmanın ilk adımı daha fazlasını eklemek değil, artık bize hizmet etmeyen düzeni bırakmaktır. Gökyüzündeki ateş ve hava vurgusu ise bu değişimin yalnızca dış koşullarla değil, bilincimiz, düşüncelerimiz, ilişkilerimiz ve geleceğe bakışımızla ilgili olduğunu söylüyor. İlham gelebilir, yeni fikirler açılabilir, ilişkilerde gerçek ile ideal arasındaki fark görünür olabilir fakat bütün bunları taşıyabilmek için sezginin yanına ayırt etme gücünü, hayalin yanına yapıyı koymak gerekiyor. Işığını büyüt, ama kendini yakarak değil. Kendini göster, ama başkasının ışığını söndürmeden. Ve yükselmek istiyorsan önce seni gerçekten taşıyacak yapıyı kur. Karanlığı lanetlemektense bir mum yakmak daha iyidir.🌹

Haritasında 0–10° aralığında Yay burcunda yerleşimi olanlar 🤚🏼 Hangi gezegen olduğuna, aldığı açılara ve yöneticiliklerine bir bakın derim. 6 aylık gündem oralardan gelebilir. Anahtar burada olabilir. Yerleşimi olmayanlar; tabii ki siz de etkileneceksiniz. Sonuçta gökyüzünde 5 köşeli yıldız sabit. ⭐️ Ama haritanızda 0–10° Yay arasında bir yerleşim varsa, siz o eksik köşeyi tamamlıyor ve 6 köşeli yıldızı, yani Süleyman Mührü’nü oluşturuyorsunuz. Tutulma yazısı devamı gelecek..

ASLAN’IN İKİ SERT YÜZÜ Tutulmanın üzerinde iki önemli sabit yıldız bulunuyor. Merach ve Algenubi. Merach Satürn–Mars doğasıyla kontrol, otorite, sertlik, mücadele, öfke ve güçlü kişilik temalarını ortaya çıkarabilir. Algenubi ise Mars–Satürn doğasıyla daha da sert bir Aslan arketipi verebilir. Cüretkârlık, liderlik, güç, yıkıcılık, öfke, kabalık ve hükmetme. Bu nedenle bu tutulma sadece “kendini göster” demiyor. Aksine “kendini gösterirken kim olduğunu unutma.” diyor. Çünkü Aslan’ın ışığı ile Aslan’ın gölgesi arasındaki mesafe çok küçüktür. Işık tarafında: Cesaret vardır. Yaratıcılık vardır. Liderlik vardır. Kendine güven vardır. Üretmek ve ortaya bir eser koymak vardır. Fakat gölgede: Gurur vardır. Ego vardır. Hükmetme arzusu vardır. Alkış bağımlılığı vardır. Kendisini ispat etmek için başkalarını küçültmek vardır. Ve bütün bunların altında çoğu zaman çok derin bir yetersizlik ve özgüvensizlik bulunur. Bu yüzden tutulmanın bize getireceği en önemli yüzleşmelerden biri şu olabilir: Gerçekten güçlü olduğumuz için mi kontrol ediyoruz, yoksa kontrol ederek güçlü olduğumuzu hissetmeye mi çalışıyoruz? Tutulma yazısı devam edecek..

Güneş Tutulmasının sabian sembolünü değerlendirdik. Daha bunun sabit yıldızı var, Barbault sepeti var, Süleyman Mührü var. Devamı gelecek..

Venüs Terazi’ye geçiyor. Ama bu kez hikâye sanılan kadar romantik değil… Mitolojide Venüs (Aphrodite) tek bir yüz taşımaz. Bir yüzü Pandemos’tur. Bedeni ister. Dokunmayı, arzuyu, beğenilmeyi, paylaşmayı ve yaşamın zevklerini kutsar. Diğer yüzü ise Urania’dır. Ruhun güzelliğini arar. Gerçek uyumu, estetiği, adaleti ve iki insanın birbirini büyütebilmesini ister. Terazi burcundaki Venüs bize tam da bu iki yönü aynı anda hatırlatıyor yani maddeyi ve manayı. Fakat bu gökyüzünde Venüs yalnız değil. Karşısında Koç burcunda ilerleyen Satürn ve Neptün var. Neptün’ün özelliklerini işin içine katarsak; “Onu olduğundan farklı gör.” “Kurtar.” “Bekle, değişir.” Satürn’ü de katarsak; “Gerçekten öyle mi?” “Bu ilişkinin bir omurgası var mı?” “Sadece hayal mi seviyorsun, yoksa karşındaki insanı mı?” İşte Venüs Terazi’nin bu geçişi tam olarak bu ikisinin arasında denge kurmaya çalışacak. Bir yanda kusursuz ilişki hayali… Diğer yanda ilişkinin gerçekliği. Bir yanda romantik idealler… Diğer yanda sınırlar, sorumluluk ve olgunluk. Bu süreçte bazı ilişkiler resmiyet kazanabilir. Bazıları ise yalnızca hayal üzerine kurulduğu için çözülmeye başlayabilir. Çünkü Satürn emek verilmemiş bağları taşımaz. Neptün ise üzerine projeksiyon yaptığımız maskeleri yavaş yavaş eritir. Belki de Venüs bu kez bize aşkı öğretmeye gelmiyor. Belki de işler zaten hiç öyle değildi.. Bak bakalım sevdiğin kişiyi mi seviyorsun, yoksa onun olmasını istediğin kişiyi mi? Terazi’nin gerçek güzelliği kimseyi memnun etmek değildir. Gerçek güzelliği; hem kendine hem karşısındakine adil olabilmektir. Ve bazen en büyük sevgi… Bir yanılsamadan uyanabilme cesaretidir.